Psyche & Soma

spaghetti

Trzydniówka - zwana rumieniem nagłym jest chorobą wirusową, na którą chorują najczęściej dzieci od 6 do 36 miesiąca życia. Przebycie trzydniówki uodparnia malucha na całe życie.

Okres wykluwania choroby:
trwa przeważnie od pięciu do piętnastu dni

Okres zakaźności:
trwa od około siedmiu dni przed wystąpieniem objawów chorobowych aż do momentu zniknięcia wysypki

Objawy:
- nagła temperatura oscylująca między 39 a 40 stopni celcjusza, utrzymująca się od jednego do pięciu dni, najczęściej jednak trzy dni.
- łagodny nieżyt gardła i ucha środkowego.
- bezpośrednio po spadku gorączki na ciele malucha pojawia się czerwona wysypka, która znika zwykle po 1-2 dniach. Na ogół obejmuje twarz i górną część tułowia i przypomina wysypkę różyczkową.

Powikłania:
Trzydniówka jest chorobą niegroźną i nie powoduje powikłań. Jednak ze względu na występującą wysoką gorączkę mogą wystąpić u dziecka drgawki. Należy wtedy niezwłocznie wezwać lekarza. Niebezpieczeństwem choroby jest również długotrwałóść wysokiej gorączki (ok 40stC), która często prowadzi do częstych pomyłek diagnostycznych.

Leki:
Nie stosuje się żadnych leków specyficznych. Podaje sie na ogół leki przeciwgorączkowe i objawowo działające.

***********************************************************
Angina

Zapalenie migdałków zwane często anginą jest chorobą wywoływaną zazwyczaj przez czynniki infekcyne np. wirusy, bakterie, grzyby. Najczęściej lekarze zapaleniem migdałków nazywają zmiany zapalne gardła i migdałków rezerwując nazwę angina dla bakteryjnego, ropnego zapalenia gardła zwykle w przebiegu zakażenia paciorkowcami. W typowych anginach paciorkowcowych lub błoniczych, na silnie zaczerwienionych migdałkach pojawiają się czopy ropne.
W wypadku wirusowych zapaleń gardła- na migdałkach nie pojawiają się czopy, ale naloty gromadzące się głównie w kryptach migdałków (zmiany są płaskie i małe
Głównie chorują na nią dzieci między czwartym a siódmym rokiem życia.

Okres wykluwania choroby:
w wypadku chorób wirusowych zwykle 1-3 dni,
w wypadku anginy paciorkowcowej 2-5 dni

Okres zakaźności:
na ogół przez cały czas trwania ostrych objawów choroby

Objawy:
- ból i obrzęk gardła
- zaczerwienienie i obrzęk gardła
- powiększenie migdałków i węzłów chłonnych, szczególnie szyjnych
- wysięk ropny na migdałkach (w wypadku tzw. herpanginy czyli opryszczkowego zapalenia gardła -zmiany ropne mogą pojawić się w całej jamie ustnej)
- gorączka
- bóle mięśni
- trudności w przełykaniu i ślinienie się
- brak apetytu
- w szkarlatynie-anginie paciorkowcowej towarzyszy typowa wysypka

Powikłania:
nieleczenie, bądź złe wyleczenie anginy może prowadzić niestety do dość poważnych powikłań takich jak:
- zapalenie węzłów chłonnych szyi,
- ropień około- czy pozamigdałkowy
- zapalenie ucha środkowego
- zapalenie zatok.
- zapalenie wyrostka robaczkowego
Angina paciorkowcowa, a szczególnie jej postać wysypkowa czyli szkarlatyna może prowadzić do zapalenia nerek oraz gorączki reumatycznej ze wszystki jej konsekwencjami czyli np. zapaleniem stawów czy uszkodzeniem zastawek serca. Angina może być samodzielną jednostką chorobową, ale również może być objawem towarzyszącym innym chorobom np. mononukleozie zakaźnej lub białaczce.

Leki:
W wypadku angin wirusowych lekami, które mogą być stosowane przed zbadaniem dziecka przez lekarza to leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe jak Paracetamol, czy Ibuprofen. Jeżeli dziecko potrafi ssać można podawać leki odkażające jamę ustną i gardło lub też stosować takie leki w aerozolu. Należy dawać dziecku dużo pić, podawać jedzenie nie drażniące gardła podczas połykania (ciepła zupa, budyń), wstrzymać się ze spacerami. W czasie choroby (jak i innych chorób u dzieci) można jednak je kąpać. W wypadku angin bakteryjnych lekami z wyboru są odpowiednio dobrane przez lekarza antybiotyki. W takim przypadku ustąpienie ostrych objawów choroby występuje zwykle w 2-3 dobie leczenia.

************************************************************
Biegunka

O wystąpieniu biegunki mówimy wtedy, gdy maluch oddaje ponad trzy duże, wodniste stolce w ciągu 12 godzin (nie dotyczy to noworodków i niemowląt karmionych piersią- u takich dzieci objawem jest wyraźnie zwiększenie się ilość stolców i pogorszona ich konsystencja). Również zawiertość śladów krwi lub ropy jest sygnałem do niepokoju. Biegunki są bardzo groźne dla dzieci, szczególnie dla niemowląt, ponieważ powodują szybkie odwodnienie organizmu, co prowadzi do utraty soli mineralnych, zagęszczenia krwi, z kolei mogącej spowodować niedokrwienie mózgu, nerek czy wątroby.
Choroba może być spowodowana przyczynynami infekcyjnymi dotyczącymi przewodu pokarmowego (czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, salmonelloza, biegunki rotawirusowe, lamblioza), czy też innych narządów i układów (w przebiegu zapalenia ucha środkowego, ostrego zapalenia dróg moczowych itd.). Może być wywołana czynnikami alergicznymi czy nietolerancją niektórych składników pokarmowych (np. alergia na mleko krowie), chorobami wrodzonymi, np. celiakia, zaburzeniami regulacji hormonalnej i nerwowej. Nie należy też zapominać o tym, iż biegunka może pojawić się w wypadku przekarmiania dziecka, stosowania diety niedoborowej lub może być efektem dysbakteriozy lub grzybicy będącej powikłaniem stosowania niektórych leków,np. antybiotyków.

Okres wykluwania choroby:
W zależności od przyczyny biegunki, czyli czy jest to reakcja organizmu na otrzymywane pokarmy, czy też jest to zakażenie pochodzenia bakteryjnego lub wirusowego, bądź spowodowane obecnością pasożytów.

Okres zakaźności:
Biegunka infekcyjna jest często tzw. chorobą brudnych rąk. Zachowanie odpowiedniej higieny chroni przed zachorowaniem. Należy pamiętać, że biegunki infekcyjne często szerzą się epidemicznie w środowiskach dziecięcych (żłobki, szpitale, przedszkola).

Objawy:
- oddawanie częstych stolców (ponad trzy w ciągu 12 godzin)
- wodnistość lub obecność krwi w stolcach,
- bóle brzucha i skurcze jelit (u małych dzieci często objawiające się niepokojem, rozdrażnieniem, sennością, wzdęciem brzucha, brakiem zainteresowania zabawkami),
- możliwość wystąpienia wymiotów i gorączki, zwykle zmniejszenie ilości oddawanego moczu

Powikłania:
pojawiają się w zależności o nasilenia objawów, wieku dziecka, przyczyny wywołującej. Im dziecko jest młodsze tym powikłania biegunki mogą być cięższe. W wypadku ostrych biegunek infekcyjnych jeżeli stwierdzimy, że dziecko staje się apatyczne, nie chce się bawić, jest senne, oddaje mniej moczu niż zazwyczaj to znaczy, że pojawiło się najczęstsze powikłanie jakim jest odwodnienie. Odwodnienie nieleczone może doprowadzić do bardzo ciężkich powikłań włącznie ze śmiercią dziecka (na świecie główną przyczyczyną śmiertelności u dzieci jest właśnie biegunka). W przypadku biegunek przedłużających się i przewlekłych jak np w przypadku nietolerancji czynników pokarmowych, chorób alergicznych, stosowania diety niedoborowych, chorób wrodzonych- efektem może być wyniszczenie dziecka, zaburzenia rozwojowe (psychiczne i fizyczne), zaburzenia rozwoju socjalnego.

Leki:
U noworodków i niemowląt czynnikiem chroniącym dziecko przed pojawieniem się biegunki jest karmienie piersią. Jeżeli u takiego dziecka pojawi się ostra biegunka infekcyjna to na ogół nie powinno się przerywać karmienia piersią. U niemowląt i bardzo małych dzieci nie karmionych piersią często stosuje się w takim wypadku lecznicze mieszanki mleczne, mleko zmieszane z papką marchwiową, kleiki ryżowe, tarte jabłko. Na ogół zmniejsza się ilość jedzenia a zwiększa ilość picia (stosowane płyny do nawodnienia doustnego to glukoza, herbatka, roztwory elektrolitów). Ilośc płynów ma przywrócić dziecku jego naturalną aktywność i ziększyć ilość oddawanego moczu do normy. Jeżeli nie udaje się nam takie postępowanie to dziecko należy pokazać lekarzowi. Leki przeciwbkteryjne (np antybiotyki może zlecić tylko lekarz, ponieważ w wypadku ostrych biegunek bardzo często ich stosowanie może pogorszyć obraz choroby, spowodować przejście choroby w stan przewlekły lub stosowanie ich jest po prostu niepotrzebne). Samoleczenie biegunki może wg podanych tu zasad mieć miejsce tylko w przypadku dzieci starszych niż rok, u których biegunka przebiega lekko. U niemowląt, dzieci starszych, u których biegunce towarzyszą wymioty lub/i temperatura czy też objawy odwodnienia należy skontaktować się z lekarzem. Wskazaniem do kontaktu z lekarzem jest również biegunka przewlekająca się (trwająca dłużej niz 10 dni)
Jeżeli przyczyną biegunki nie jest czynnik infekcyjny to choroba zawsze powinna być diagnozowana i leczona przez specjalistę.

***********************************************************
Różyczka

Choroba wirusowa przenoszona drogą kropelkową. Zupełnie niegroźna dla maluchów jest niebezpieczna dla kobiet w ciąży - szczególnie w pierwszych miesiącach jej trwania, bowiem wirus może spowodować uszkodzenie płodu. Dzieci, u których stwierdzono objawy różyczki nie powinny wychodzić z domu około 4-5 dni. Jednorazowe przebycie choroby uodparnia organizm na całe życie.

Okres wykluwania choroby:
trwa od około 14 dni do 21 dni

Okres zakaźności:
trwa od około 7 dni przed wystąpieniem wysypki oraz około 4-5 dni już po jej wystąpieniu.

Objawy:
- czerwona plamista wysypka, początkowo występująca za uszami i na czole, w dalszej fazie choroby obejmująca całe ciało,
- powiększone węzły chłonne(zwłaszcza na potylicy), które mogą być bolesne,
- wysypka na podniebieniu
- zazwyczaj niewielka gorączka
- nieżyt gardła

Powikłania:
zdarzają się niezmiernie rzadko. Wirus może jednak spowodować zapalenie stawów, zapalenie mózgu lub częściej występującą małopłytkowość, której objawem jest intensywna, purpurowa wysypka pojawiająca się na tle jasnoczerwonych plamek różyczkowych.
Należy pamiętać, że ta łagodna dla dziecka choroba u kobiet w ciąży daje objawy tzw. zespołu różyczki wrodzonej mogącej spowodować śmierć lub uszkodzenia narządowe płodu. W tej sytuacji od niedawna wszystkie dziewczynki w wieku 13 lat powinny być zaszczepione przeciwko różyczce (szczepienie to jest w kalendarzu szczepień obowiązkowych i jest bezpłatne). Oprócz tego wszystkie dzieci mogą być zaszczepione nadobowiązkowo i płatnie w wieku 13 miesięcy i 9 lat szczepionką skojarzoną przeciwko odrze, śwince i różyczce (zamiast szczepienia obowiązkowego przeciwko odrze).

Leki:
nie ma leków specyficznie przeciwróżyczkowych. Podaje się jedynie leki objawowo działające, np: Paracetamol czy Ibuprofen. Zaleca się też podawnie Rutinoscorbiny, Calcium, ew. witamin. W wypadku bólu gardła można podawać leki odkażające gardło (do ssania lub w aerozolu).

www.babyboom.pl