Psyche & Soma

*renika* · Wysłany: 26 Marzec 2005, 19:31 **Legalizacja związku - Ślub za czy przeciw?**

Jesteście za legalizacją związku poprzez ślub? Czy to kościelnu czy tylko cywilny?

Ja mam oba śluby. W 1998 roku obydwa były koniecznością

Jak sie na to zapatrujecie? Pytam najpierw bo większość z Was jeszcze ślubów nie ma

Olivka80 · Nieśmiały Użytkownik Dołączył: 10 Lut 2005 Posty: 65

Ja jestem za legalizacją . Jednak widząc związki czy też rozpady małżeństw moich znajomych to jestem tylko za ślubem cywilnym i uwazam,ze duże wesele jest zbyteczne

imbir · Wysłany: 26 Marzec 2005, 22:28

Ja jestem za, ale tez nie jestem przeciw zwiazkom niezalegalizowanym, a dzieciatym i kochajacym sie.
Dla mnie po prostu ta ceremonia slubu jest bardzo wazna, bez slubu byloby mi... smutno po prostu, smutno, ze w kazdej chwili mozemy sie rozejsc - bo wydaje mi sie, ze o malzenstwo sie bardziej walczy
A w slowach maz i zona jest jakis czar. Obietnica milosci az do smierci, przynaleznosci do siebie... Takie romantyczne podejscie :oops:

Mimiru · Wysłany: 28 Marzec 2005, 13:16

Ja jestem totalnie za ślubem cywilnym ze wlględu na pare rzeczy. I niestety na pierwszy plan wcale nie wysunęły się powody romantyczne a praktyczne.

Ślub wiele ułatwia w świecie - facet leży w szpitalu - nie-żona do niego nie wejdzie, umrze - nie-żona jest wydziedziczana, renty też nie ma na dzieci. Nawet taka głupia sprawa jak szukanie mieszkania do wynajęcia może być przez brak ślubu utrudniona...

Wiem za to, że kościelnego nie chcę - nie jestem osobą wierzącą - bierzmowania już nie miałąm bo by to kłamstwo było. Po co zaczynać życie razem od kłamstwa? Poza tym jakoś nie ciągnie mnie ta biała suknia...
Zresztą kościół wiedział jak mnie odstraszyć od sakramentu - nie wyobrażam sobie nauk przedmałżeńskich i samej ceremonii... I nikt mnie nie przekona żeby brać kościelny

Ale cywilny jak najbardziej

Olivka80 · Nieśmiały Użytkownik Dołączył: 10 Lut 2005 Posty: 65

Margarette · Wysłany: 29 Marzec 2005, 16:37

Mój głos widze że jest pierwszy w ankiecie na Nie . Ja bym swojego związku nie zalegalizowała bo jestem zdania że to tylko papierek ,który jest potem trudno w razie potrzeby podrzeć.Wiem że tak nie musi się stać ale coraz częściej jest wiele rozwodów a w tym i fikcyjnych bo okazuje sie że w wielu przyadkach nasze państwo zapewnia samotnym rodzicom wiecej ulg i dodatków.Tyle z punktu materialnego.Co do uczuć to uważam że miłośc nie wymaga papierka.Ślubu Kościelnego nie miałabym śmiałości brać chyba z czystej bojaźni - bo co bedzie gdy jednak się nie uda bo przecież ten ślub bierze się jeden jedyny raz w życiu.
Poprostu nie uznaje instytucji małżeństwa - może i z przyczyn prywatnych.

Kikker

Jestem 2,5 roku po ślubie cywilnym i mimo że zamierzam wziąć ślub kościelny to potrwa to jeszcze pare lat. Dlaczego? Za punkt honoru postawiliśmy sbie sami za siebie zapłacic i nie odwalać lipy tylko zrobić imprezę o jakiej marzyliśmy. Więc zbieramy...

Emilcia

ja chcę ślub

nie musi być jakiś wielki,w gronie nabliżej rodziny
oczywiście nie teraz ale może za jakieś 2-3 lata

Tunia · Użytkownik wciąga się Dołączył: 31 Mar 2005 Posty: 376

Ja mam tylko ślub cywilny, ślub wiele prawnych spraw reguluje.
Trudniej się rozejść. Nie tak łatwo wtedy, gdy źle zerwać ze sobą.
Człowiek się bardziej zastanawia nim podejmie decyzję.

weronik

Ja jakoś nigdy nie marzyłam o białej sukni. Wierząca tez nie jestem - chociaż wychowywałam sie w wierze chrzescijanskiej i prawie cała rodzina jak i rodzina mojego lubego jest wierząca.
Ślub cywilny - może tak bo wiele ułatwia.
Mnie drażnią swowa małrzeństwo. żona, mąż - tak jaby bycie żoną było czymś lepszym i ważniejszym od bycia nie żoną (już nie mówie od bycią MATKĄ -polką).
U mnie w pracy inaczej mnie traktują, bo własnie nie mam męża. Ludziom wydaję się, że wtedy mogą sobie na wszystko pozwolic - nie mówie juz o jakis głupich uwagach, ale ogólnie - co ona może wiedziec, nie ma męża, dzieci.
Ostatnio doszłam do wniosku, że oni mi po prostu zazdroszczą, bo z tego co widze i słysze mało kto jest zadowolony ze swego małzeństwa.
No i dla nich (mam 26 lat) jestem wybrykiem natury - mieszkam w bardzo małym mieście. Tyle, że mnie to już zupełnie teraz nie obchodzi.
pozdrawiam